Geen herrie meer in de tuin, de rust is wedergekeerd :)

We hebben een nestje pimpelmeesjes in de tuin gehad. Ik geloof tenminste dat het pimpelmeesjes waren, weet niet zo goed hoe dat met de kleurtjes van die beestjes zit :) zou net zo goed een koolmeesje kunnen zijn geweest. Maar goed, we hadden dus een nestje in een van de vele vogelhuisjes die onze tuin rijk is. Wat is dat harstikke leuk om te zien. In het begin zagen we alleen het mannetje rond vliegen, het vrouwtje van eten voorzien en opeens waren het twee van die rappe vogeltjes die rondvlogen. En zo te horen aan het gepiep waren de jongen uitgekomen. In het begin zagen we papa en mama mees nog met een kleine hoeveelheid wormpjes in hun bek, maar nadat de jonge vogeltjes ouder werden werd de hoeveelheid eten in pa en ma's bekjes ook groter :)



Ik heb een poging ondernomen om deze razendsnelle vogeltjes op de gevoelige plaat vast te leggen. Volgens mij is dit wel gelukt :) Je wilt alleen niet weten hoelang ik hierover gedaan heb :) Tjonge wat zijn die beestje snel zeg. Natuurlijk heeft het dan ook nog te maken met de sluitertijd van je camera en digitaal klikt zowieso al wat langzamer maar het heeft toch een aantal leuke plaatjes opgeleverd.

En dan komt er een tijd dat de jongen oud genoeg zijn om uit te vliegen. Het was een kabaal van jewelste in het huisje. En vooral als papa en mama in de buurt waren leken ze wel een soort van antenne te hebben en werd het lawaai alleen maar erger. Ik kon me de hele dialoog al voorstellen: "nee nou ben ik aan de beurt. Jij hebt net al gehad"
En opeens was de herrie weg.
We zaten te eten en opeens zegt Peter, de vogeltjes zijn uitgevlogen. Daar vlogen ze weg. Op eentje na. Die had schijnbaar nog niet de moed gevonden om te vliegen. Hij nam steeds een aanloopje en vladderde dat een halve meter van de grond om dan weer te landen. Hij werd gecoached door moeders of vaders vanaf de schutting, maar het heeft zeker een uur geduurd voordat hij alle moed bij elkaar verzameld had om te vliegen. Dat gaf mij natuurlijk ruimschoots de tijd om de camera te pakken en wat foto's te schieten. Deze bleef tenminste fatsoenlijk zitten :) HAHAHA



En nu zijn ze dus weg. Ik mis het wel hoor dat gekwetter in dat huisje. 't Is maar goed dat we een voilliere hebben waar momenteel een nestje jongen in zit. Hopelijk redden ze het net zo goed als de pimpelmeesjes gedaan hebben.

Dagje uit

In het kader van ken je erfgoed en ook omdat het morgen en overmorgen toch belangrijke dagen zijn in de Nederlandse geschiedenis besloten we vandaag eens richting Margraten te rijden.
Ik was er nog nooit geweest, ja ik weet het ik moet me diep schamen.
In Normandië zijn we ook naar een Amerikaans oorlogskerkhof geweest en dat heeft me toch wel geraakt, maar Margraten hakt er toch ook wel in. Al die witte kruizen, ongeloofelijk. Nu is Margraten maar klein in vergelijking met Ohama Beach maar toch.
Sanne vond het niet echt leuk geloof ik. Het was wel spannend en ook wel interessant maar nou echt het dagje uit? Nee.
Maar wij vonden het wel belangrijk om vooral rondom deze dagen weer eens stil te staan bij al dat leed.



Uiteraard hadden we nog een verrassing voor de kids. We zijn vanuit Margraten doorgereden naar het 3-landenpunt bij Vaals. Sanne had het er deze week nog over dat ze het toch maar heel raar vond dat je met een voet in Nederland, de andere in België en met een hand in Duitsland kon staan. We hebben het haar laten zien :)
Het was ontzettend druk daar, een of ander wielerronde was bezig. In het belgische deel staat nu ook een uitzichtstoren, daar zijn we op geweest. Helemaal opgeklommen, jaja, ik heb het geweten, moest toch erkennen dat mijn conditie niet meer is wat geweest is :)
Heb dan ook heel braaf de lift naar beneden genomen HAHA
Dit uitje vonden de kids uiteraard wel heel erg leuk en met de belofte van een lekker ijsje.....



..... zijn we doorgereden naar Epen. Tjonge, lang geleden dat we daar waren. Wist al helemaal niet meer hoe we moesten rijden. Wat een geluk dat we de DomDom bij ons hadden. Het was weer een drukte van jewelste bij de ijskraam, maar goed hij heeft dan ook heerlijk ijs en dan betaal ik het toch liever voor zoiets dan voor een softijsje :)
Sanne en Lisa wilde allebei een "Reuze" coupe met 3 bolletjes. HAHA, ik had ze nog zo gewaarschuwd :)
Sanne gaf er al snel de brui aan, papa had weer geluk, maar Lisa liet zich niet kennen, tot bijna op het laatst toen ze echt niet meer kon. Het waren ook flinke rakkers. Vond het dan ook niet vreemd dat ze haar avondeten bijna niet opkreeg. En gek hé, zin in een toetje hadden ze niet meer :)